சிரட்டையும் மண்ணும்

நானும் நீயும்
ஓடிப்பிடித்து விளையாடிய‌
ஒற்றையடிப்பாதை,
காடுப்பத்தி...
காணாமல் போயிருந்தது

சலசலத்து
சங்கீதம் பாடி!
ஊரின் நடுவால்
ஊடறத்து ஓடிய‌
ஆறுகள் இரண்டும்
அடையாளமற்றுப்போயிருந்தன‌

ஊஞ்சல் கட்டி ஆடிய
எல்லைப்புற ஆலமரம்
எப்படி மறைந்தது
சுவடுகளற்று...
கறையானும் பாம்பும்
வாழ்வதற்காய்
புதிதாக அங்கே
புத்துகள் முளைத்திருந்தன‌

ஊர்ப‌ற்றி
ஒவ்வொரு நினைவும்
ஊசியாய் குத்தியது மனசை

திரும்பிடும்
திசைகள் தோறும்
நமதான ஞாபங்கள்
கைகாட்டி முறுவலிக்கிறது

கிட்டி, கிளித்தட்டு
பட்டம், பம்பரம்
மறந்துபோன விளையாட்டுக்கள்
மறுபடியும்
ஞாபகம் வந்தது

மயானத்தை
நினைவூட்டுவதாய்
நமதான..
அழகிய கிராமம்

அழுக்காகிப்போன‌
நினைவுகளை...
தூசுதட்டி,துடைத்து
வாசிக்கையில்
அழுகை வந்தது

தூரத்தில்
சிரட்டையும் மண்ணும்
சிதறிக்கிடந்தன..
விளையாட யாருமில்லாமல்.

நன்றி
நாச்சியாதீவு பர்வீன்
நூல் : சிரட்டையும் மண்ணும்.

நவின தீவிரவாதி

உனக்கு சுடத்தெரியாது
இருந்த போதும்
உன் வீட்டு மூலை
முடுக்குகளிலும்
வேலியோரங்களிலும்
குப்பை மேடுகளிலும்
துப்பாக்கிகளும் ரவைகளும்
கண்டெடுக்கப்படும்

கைக்குண்டுகளை
நீ கண்டதும் கிடையாது

ஆனபோதும்
உன்பொதிகளுக்குள்
ஏகப்பட்ட குண்டுகள்
இருந்ததற்காய் நீ கைதவாய்

கத்திகளும் அரிவாளும்
நீ காடுகளை
வெட்டுவதற்குதான்
பயன்படுத்திருப்பாய்

ஆனால் கைகளும், கால்களும்
வெட்டப்பட்டதற்கான‌
அடையாளங்கள்
உன் வீட்டுக்கத்திகளில்
அடிக்கடி உன்னை
கைது செய்வார்கள்

எங்கெங்கோ வெடிக்கின்ற‌
குண்டுகளுக்கு,
அடையாள அணிவகுப்பிற்காய்
அழைத்திருப்பர் உன்னையும்
அரச மரியாதையுடன்,

திட்டுவதற்கே
யோசிகின்ற உன் பெயர்தான்
தீவிரவாதிகளின் பட்டியலில்
முதலில் இருக்கும்

நன்றி
நாச்சியாதீவு பர்வீன்
நூல் : சிரட்டையும் மண்ணும்.